Antwerp 10 miles. 1u10. Best tevreden, met een achillespees die nog steeds erg pijnlijk is. Nu even loop-rust, veel ijs, flexiumgel en een sportdokter. Vanaf nu zwemmen en fietsen? Of toch maar de 20 km door BxL eind mei? Afwachten wat de sportdokter ervan zegt.
Van de eerste tot de laatste kilometer in het prachtige Zoniënwoud met een doorsteek doorheen het park van Solvay. Nico was voor het eerst sinds lang aanwezig op een
wedstrijd van de CBW. Ondanks enkele dagen van koorts en griep neemt hij een vlotte start. Ik zal hem de rest van het parcours niet meer terug zien. Ook Pieter(Hooiberglopers Haacht) zal een snelle
wedstrijd lopen(Eindtijd +- 57 min).
Vanmiddag werd de Cross de Bousval beslecht, de tweede ronde van de Challenge Delhalle. Een omloop van 14.350 kilometers in acht,
met een lus in asfalt met twee mooie cotes, een aantal stukken "vals-plat" en een lange afdaling terug naar Bousval centrum.
De tweede lus begint met de "befaamde" kassei-helling aan de kerk, vervolgens doorheen enkele modderige veldwegen om dan af te dalen
langs een lang vlak pad (oude spoorwegbedding) richting finish.
Deze namiddag tweede run van de Challenge Brabant-Wallon te Lillois gelopen. Het parcours wordt als
volgt omschreven: "Légèrement vallonné, principalements champêtre empruntant les routes et chemins campagnards sur les crêtes de Lillois et Ophain-Bois-Seigneur-Isaac."
Kortweg vertaald in het nederlands "Bergop en bergaf op voornamelijk veldwegen en andere paden die door het regenweer van de voorbije dagen bezaaid zijn met plassen
en modder. Doel van de dag is om vlot rond het uur te eindigen. Snelle start (een eerste kilometer in 4.15) onder een mooie zon. Rond de 6de kilometer geeft een
wandelaar de posities door en ik loop in 210ste positie (600+ deelnemers) en in de buurt van de 6de vrouw. De vlakke kilometers en deze in dalende lijn haspel ik af
tussen 4.28 en 4.45 min/km. (Er is nog trainingswerk/gewichtsverlies voor de boeg- doel is 4.15/km op de 10-miles in Antwerpen). De zwaarste hellingen nemen we op
kilometer 3 en tussen kilometer 9 en 10, waar het tempo terugvalt tot 5.10 min/km. Op km 12 in de straten van Lillois is er nog een moeilijke klim in een smal steegje, 300m voor de finish.
Eindtijd: 01:00:33.
Vandaag staan we in Erpent aan de start van "La Printaniere", een organisatie van Runningclub Namur. Een heuvelachtig parkoers van 15,7 kilometer
over boswegen en rustige asfaltwegen van oa. Erpent, Dave en Nannine. Het is traditioneel de openingswedstrijd van de Challenge Delhalleen er is een massale opkomst.
Ik ontmoet er Pieter Longin van de Hooiberglopers te Haacht tijdens de opwarming. Problemen bij de inschrijvingen, namelijk mijn rugnummer blijkt spoorloos, ondanks een online inschrijving
voor de challenge 2012. Erpent ligt op een hoogte boven de Maas. We starten met een afdaling van twee kilometer richting maasvallei. Zo’n afdaling laat het ergste vermoeden voor de rest
van het parkoers. En inderdaad, vanaf kilometer 3 begint het eerste klimwerk. We zijn ongeveer 30 minuten ver en ik zie in de verte reeds lopers op wat een helling van bijna 4km zal worden.
We gaan doorheen bois du Dave en via een pittige afdaling komen we in Dave centrum. Doseren is de boodschap, want de modder maakt de onverharde wegen moeilijk beloopbaar. Het parcours verschilt van vorig jaar - meer kilometers onverhard klimwerk, meestal doorheen
modderige stroken.
Via een steile klim lopen we via de kerk van Nannine (kilometer 10).Op kilometer 14 wacht ons nog een loodzware helling door het bos, hier lever je een waar gevecht met demodder.
Trailschoenen zouden van pas komen. Echter, ze staan thuis op het schoenrek. Nog een laatste modderige strook van vijfhonderd meter tot de eindstreep van de atletiekpiste van het College Notre Dame de
la Paix.
Op zondag 27 mei 2012 is het opnieuw de 20 km door Brussel. Met deze sportieve inspanning kan je - net als ik - Artsen Zonder Grenzen
steunen. Vorig jaar liep de ploeg van de Sporters voor Artsen Zonder Grenzen bijna €30.000 bij elkaar. Een sponsorbedrag van 30€ is vereist
bovenop het klassieke inschrijvingsgeld van €18 euro. Just do it!
Eerste wedstrijd van de Challenge Brabant-Wallon, Editie 2012 is een feit. 600+ deelnemers in Nivelles aan de start voor een bitter-koude
editie van 10,530km. Heuvelachtig parcours, met hier en daar ijzige stroken, bevroren aardewegen, maar toch ook een stralende zon. Eindtijd: 50'08". Best tevreden. De volledige uitslag vind je hier.
Trainingsweek met Jo en Marita op het Canarische eiland Lanzarote met verblijf in Casa Rural. Het landelijke huis is gelegen aan de rand van Tao,
een piepklein dorpje in het centrum van Lanzarote. Vanaf Tao ben je op tien minuten overal op het eiland. Hier vind je 4 appartementen ( Noord, Oost, Zuid , West ).
De appartementen zijn voor twee personen - een gedeelde woonkamer, keuken en eetkamer - een groot terras met BBQ en een pizza/broodoven - een tuin vol bloemen en cactussen met een panoramisch uitzicht op de woestijn, de vulkanen en de oceaan.
Maandag 16-1-2012: fietsen La Santa - Yaiza - La Santa. We huren mountainbikes bij Probike, een bike-speciaalzaak nabij het bekende sporthotel
Club La Santa. Een nederlandse student bezorgt ons drie degelijke mountainbikes. Ik start met een Scott 29-inch. We klimmen zes kilometer over de LZ-67 richting Inajo. Net voorbij
de T-kruising naar Tiagua nemen we een asfaltbaantje richting Montana de Teneza. Asfalt gaat over in onverharde kiezels van lavasteen. We fietsen tussen uitgestrekte velden van gestolde lavastenen richting zee doorheen
het Parque National de Timanfaya.
Vervolgens gaat het richting Montana de Calderetta. We belanden op een lavapad, deels berijdbaar, dat ons richting Mancha Blanca
brengt.. Onderweg houden we halt aan de rand van een vulkaankrater. Middagpause met pistolets op een zitbank aan de LZ-67. Terrasje met kippensoep voor Jo om de komende inspanningen
aan te kunnen. We klimmen verder langs de hoofdbaan tot Islote de Hilario. Hier begint de Ruta de los Vulcanos. We rijden verder zuidwaarts richting Montana
Tremesana waar een twintigtal dromedarissen toeristen voeren doorheen het donkerkleurige maanlandschap. We dalen richting Yaiza - een modeldorp, gebouwd naar de ideeen
van de kunstenaar Cesar Manrique, huizen met witte gevels, groene deuren en vensters. We nemen even de drukke LZ-30 via het Afrikaans ogende dorpje Uga.
Van hieruit maken we de klim naar La Geria, een hooggelegen dal, bekend om zijn wijnhuizen en desgustatie-mogelijkheden. De noordenwind speelt ons parten in deze vallei. Het is beuken tegen de wind de volgende tien kilometers
tot Mancha Blanca. Vervolgens gaat het bergafwaarts tot La Santa.
Dinsdag 17-1-2012: Tao - Tahiche - Mirrador del Rio. Vanuit Tao gaan we richting Tahiche, waar we halt houden aan de woning van Cesar Manrique. De woning is deels gebouwd in luchtbellen van gestolde lavastromen. Vervolgens gaat het verder noordwaarts langs de Jardin de Cactus, een uitgestrekte
tuin met 10000+ cactussen waaronder 1500 verschillende varieteiten. De tuin laten we links liggen - te toeristisch. Terrasje doen we in het vissersdorp Arrieta alvorens de klim aan te vatten naar de Mirrador del Rio. We nemen de afdaling Camino de la Vueltas, een
gerestaureerde bergweg over de steile flank richting een afgelegen strand aan de voet van het eiland La Graciosa. Prachtig uitzichten op de 300m lager gelegen kust en eilandjes ten noorden van Lanzarote. Het pad gaat zigzag
langs de steile flank. Vervolgens gaat het over in een zandpad naar La Punta, het meest noordelijke punt van het eiland. Zwempartij op het verlaten strand (beste zwemstrand in de verre omgeving!). Vervolgens zware klim terug naar het 300m hoger gelegen startpunt nabij de Mirrador.
Woensdag 18-1-2012: Maciot - Playa del Papagayo - Playa Blanca. Fietsen lukt nog niet omwille van het pijnlijke zitvlak van Jo, dus besluiten we vandaag een 20 km lange wandeling te maken doorheen het Ajachesgebergte aan
de zuidkant van Lanzarote. In Maciot starten we met een steile klim naar de Degollada del Portugues. Een enorm windgat met een eenzame geitenstal. Zon en vooral wind spelen ons parten. Achterom kijkend zie je de El Rubicon vlakte 350m lager en de blauw-turqoise zee aan Playa Blanca. Vanaf dit
hoogste punt van de wandeling +- 400m gaat het in zuid-oostelijke richting naar zee via de Barranco Perrado (een uitgedroogde rivierbedding) waar zon en wind ongenadig zijn. We nemen middagpause op een verlaten strand (nog maar
zeven kilometer afgelegd!). Prachtig zicht op de noordelijke gelegen badplaats Puerto del Carmen. Via een eindeloze reeks uitgedroogde rivierbeddingen en steile kapen bereiken we Punta del Papagayo. Deze Papagayo stranden vormen een beschermd natuurmomument. Opgelet, hier wordt zelfs een tolgeld
gevraagd om de stranden te bereiken. Via een ommetje doorheen de duinen omzeilen we deze betaalde toegang. Naaktzwemmen op het goud-gele zandstrand van Playa del Cera. Kenmerk zijn de zachte golven en het fijne zand. Dit in tegenstelling met de vele andere stranden waar felle winden, hevige golven en
zwarte lavakeitjes het beeld bepalen. Er rest ons nog zes kilometer te wandelen langs de stranden tot Playa Blanco. Hier nemen we een taxi (11.85 euro) naar het beginpunt van de wandeling in Maciot. Hier eindigt een schaduwloze dagwandeling van zeven uur.
Donderdag 19-1-2012, 8u20: Ochtendloop van 45 minuten naar de Fabrica de Quesos 'El Faro' doorheen de zandheuvels van Tao richting Teguise onder een stralende ochtrendzon en wolkenvrije lucht. Vervolgens gaat
het richting Las Valles. We droppen Marita in Teguise voor shopping-activiteiten. Via een kronkelende weg bereiken we de windmolens van het Parque Ecologiquo op de bergtop. We klimmen verder tot de verlaten
Mirrador de Harria. Vervolgens gaat het richting Puerto Del Carmen. Dat is een badplaats voor Engelse toeristen. Pover aandoende promenade langs de zee. Lunaparken, pubs, trieste restaurants.
Tevergeefs gezocht naar een leuke plek voor een terrasje in de zon. Absoluut te vermijden badplaats!
"
Vrijdag 19-1-2012, 8u00: We hebben de smaak te pakken - een nieuwe ochtendloop van 45 minuten. De tracks doorheen de zandheuvels nodigen uit tot prachtige tochten! Na het ontbijt starten we een wandeling
op het zuidelijke deel van het eiland. Net onder het Nationale park van Timanfaya ligt aan de rand van de lava, een prachtig kustdorpje 'El Golfo"verscholen. Ultieme terrasjes aan de zee. Dit in schril contrast
tot het oer-lelijke Puerto Del Carmen van een dag eerder. De dagwandeling start aan de zoutwinning Salinas de Janubio. Uitzicht op de zoutpannen. We dalen af in de zoutwinning en nemen wat vers, ongereinigd zeezout
mee. Een groene lagune ligt achter een duin van de zee gescheiden. Helemaal beneden een prachtig zwart strand. We ontdekken enkele mooie groene halfedelstenen tussen de zwarte lavakiezels. We volgen een grof kustpad naar het zuiden. De omgeving is wat grauw dor en monotoon, zodat we aan de ontziltingsinstallatie
besluiten terug te keren richting richting El Golfo. Onderweg zien we vershillende spectaculaire blaasgaten waar de branding het zeewaterin fonteinen naar buiten spuit. Op de route terug zijn we getuige van de video-opnames
voor een nieuw model van Mercedes. Echter de modellen worden angstvallig verborgen onder afdekzeilen.
Duik - MIDDELKERKE, Ijsbeerzwemmen, 7 jan 2012
Omwille van slechte weersomstandigheden werd in Oostende de ijsberenduik afgelast. Echte mannen zwemmen dan in Middelkerke, waar de zon scheen :-) Jo en Rudi in actie. Watertemperatuur 7 graden celcius en westenwind.
Strand t.h.v. de Drie Gapers: om het nieuwe jaar origineel in te luiden, zal Oostende op zaterdag 7 januari 2012 gaststad voor duizenden ‘ijsberen’ zijn.
IJsberenclub White Star Deinze komt dit jaar voor de 25ste maal ijsberen in Oostende. Om 15.00 uur trotseren we het koude water van de Noordzee ter hoogte van de Drie Gapers.
Vorige editie waren er maar liefst 5.500 deelnemers.
